In Memoriam zr. Felicitas

Op 19 november 2018 is onze medezuster zr. Felicitas na een kort ziekbed overleden.
Hieronder volgt een kort in memoriam.

Ze werd geboren in Nijverdal op 25 juni 1936 als Maria Johanna Filart en groeide op in een goed gelovig gezien met nog 4 zussen en 1 broer. Na haar schooltijd werkte ze enkele jaren in een naaiatelier.
Op 5 september 1958 trad ze in bij de Missiezusters Oblaten van de Assumptie, in klooster Regina Pacis te Hulsberg en ze kreeg de naam zr. Felicitas. Na haar postulaat en noviciaat was haar eerste missie naar Worcester in Amerika, om bij de paters Assumptionisten in de keuken te gaan helpen. Dit was een fijne tijd voor haar. In 1965 kwam ze terug uit Amerika. Na haar eeuwige gelofte in maar 1966 mocht ze in het noviciaat de novicen tot steun zijn.
Na de sluiting van het noviciaat ging ze in Nijverdal een opleiding volgen voor de bejaardenzorg. Hierna was ze werkzaam in het Panhuys, huize Assumptie, in Nijverdal en in Heelsum.
Ze werd overste in het huis van Nijverdal, waar ze ook bezoeken aflegde aan eenzame bejaarden en ze mee hielp in de zorg voor terminale patiënten. Toen het huis in Nijverdal in 2006 gesloten werd, heeft zij daar veel moeite mee gehad. Ze koos om weer terug naar Hulsberg te komen, waar ze veel zorg had voor het wel en wee van haar medezusters. Ook heeft ze met veel toewijding de kapel verzorgd. Hier was zij vaak te vinden voor stil gebed, waar ze de kracht vond om altijd dienstbaar te zijn voor iedereen. Zr. Felicitas had altijd een woordje voor degene die ze tegenkwam. Liever praatte ze met de ander, dan dat ze over zichzelf praatte.
Haar ziek zijn heeft ze waarschijnlijk lang met zich mee gedragen, hier wilde ze niet graag aan toegeven. Toen het niet meer ging en bleek dat ze ernstig ziek was, heeft ze zich overgegeven en gaandeweg van iedereen afscheid genomen.
In alle rust en stilte heeft zij ons op de ochtend van 19 november verlaten om haar intrek te nemen in de woning die God voor haar heeft bereid.
Zr. Felicitas, bedankt voor alles wat U voor iedereen heeft gedaan en betekend.

Bezoek voor zr. Petronella

Op 9 november kreeg zr. Petronella bezoek van dhr. en mevr.  Tjeerdsma uit Nijverdal. Zij zijn beiden als vrijwillig(st)er heel nauw betrokken bij het dekenproject aldaar. Zr. Petronella was op de hoogte van hun komst, maar wat was zij verrast toen bleek dat ze een lekkere taart mee hadden gebracht. Deze taart was ter ere van het feit dat  het dekenproject 30 jaar bestaat. Daar hebben we in een vorig artikel over bericht.

Deze taart werd gezamenlijk, met alle zusters en andere bewoners van huize d’Alzon genuttigd. Hij smaakte opperbest!

Daarna lieten dhr. en mevr. Tjeerdsma nog een dvd omtrent het dekenproject zien, wat voor iedereen erg interessant was. Het was vooral voor zr. Petronella een hele mooie en waardevolle morgen en een heel warm weerzien.

 

 

 

Dekenproject Nijverdal bestaat 30 jaar

Onlangs kregen wij vanuit Nijverdal bericht dat het dekenproject, dat opgericht is door zr. Petronella, op 8 november 2018 al dertig jaar bestaat.

Wat ooit opgestart is door zr. Petronella als het “Dekenproject” om te voorzien in dekens op de Filipijnen en in diverse Oostbloklanden,is heden ten dage nog steeds een bloeiend en boeiend project.

Er werken nu ongeveer 80 vrijwilligers mee aan dit project, verdeeld over 8 groepen, vier dagen per week. Elke vrijwilligster heeft haar eigen doos, waarin ze haar materiaal bewaart en de deken waar ze mee bezig is. Daarom staat er ook een indrukwekkende hoeveelheid dozen. 60 vrijwilligers werken in het lokaal van het Dekenproject, de rest thuis in verband met hun hoge leeftijd.

Veel van deze thuiswerkers haken of breiden, o.a. dekens, sjaals, mutsen en omslagdoeken in allerlei kleuren. Voor alles is men afhankelijk van giften, want omdat ze geen stichting of zoiets zijn, komen ze niet in aanmerking voor subsidie. De gemeente helpt gelukkig wel en er zijn ook veel bedrijven, middenstanders en particulieren die de vrijwilligers van de nodige zaken voorzien. De vulling krijgen ze bijvoorbeeld van een matrassenfabrikant en veel particulieren leveren resten breigaren in.

Het gaat niet alleen om dekens naaien, het sociale aspect is minstens zo belangrijk. De vrijwilligers eten soms bij elkaar en delen lief en leed, zelfs  vluchtelingen komen er, in eerste instantie om Nederlands te leren, en ook zij worden opgenomen in de groep.

Om het dertigjarig bestaan te vieren zijn de vrijwilligers van het dekenproject bij de Rijssense Oost Europa Commissie in Rijssen op bezoek geweest. Ze kregen hier uitleg en er werd verteld waar de dekens die in Nijverdal gemaakt worden, naar toe gaan.

Hieronder enkele foto’s van dat bezoek.

 

Jaarlijkse herdenking overleden zusters

Op zaterdagmiddag 6 oktober  2018 vond de jaarlijkse herdenking van onze overleden medezusters plaats in ons klooster.

Sinds vorig jaar (2017) wordt de H.Mis ter nagedachtenis aan onze zusters niet meer in de parochiekerk van Hulsberg gehouden, maar in onze eigen kloosterkapel.  Dit jaar mochten we maar liefst zo’n 60 familieleden of vrienden van overleden zusters verwelkomen.

De H. Mis begon om 14.00 u en werd voorgegaan door pater G. van den Beuken, die zorgde voor een eerbiedige en waardevolle viering, met mooie woorden voor degenen die niet meer onder ons zijn en die nog vaak gemist worden.

Na de H. Mis werd er gezamenlijk koffie of thee gedronken, met een broodje en vlaai om de inwendige mens te versterken. Het werd een gezellig weerzien met familieleden, waarin oude herinneringen opgehaald werden. Veel familieleden bezochten na afloop het kerkhof, om hun overleden zus of tante een groet te brengen.


Overlijden zr. Emmanuella

Op 24 augustus 2018 is zr. Emmanuella van Hooff op 99-jarige leeftijd overleden in huize d’Alzon.

Zij werd als Anny van Hooff geboren als tweede dochter uit een katholiek gezin: een hechte familie met één zoon en zes dochters. Na de middelbare school heeft ze tien jaar op kantoor gewerkt en in het weekend ging ze helpen bij een groot en arm gezin. Ze kwam steeds voorbij een kerk en liep er even binnen. Daar leerde zij haar roeping kennen. Haar oudste zus en haar broer waren reeds in het klooster. Op 31 mei 1945 kwam ze naar Hulsberg. Ze was toen 26 jaar. Het begin was moeilijk. In het noviciaat deden allen huishoudelijk werk. Dat vond ze moeilijk, daar ze dat niet gewend was. Ze zag het als Gods wil en deed in stilte en met veel moed haar werk. Na haar professie ging ze naar Echt om te studeren voor onderwijzeres. Ze is 26 jaar onderwijzeres geweest en daarbij was ze voor de Nederlandse Provincie econoom, hetgeen ze 31 jaar heeft gedaan. Ze trad nooit op de voorgrond, maar deed haar werk zo goed ze kon. De armste kinderen had ze het liefst, vooral degenen die thuis veel te kort kwamen.

Op 60 jarige leeftijd ging ze met pensioen, het schrijfwerk werd haar teveel. Ze kwam weer vast in Hulsberg wonen en deed nog enkele jaren haar werk als provinciaal econome, maar in 1996 stopte ze ook hiermee. Desondanks was ze tot enkele maanden geleden altijd bezig: op de computer, aan het haken, postzegels en medailles verzamelen, luisteren naar Radio Maria en melodica spelen. De Eucharistie was voor haar het voornaamste: de bron waarvan zij iedere dag leefde en waaruit zij de kracht kreeg voor haar religieuze leven. Met haar familie had zij steeds een goed contact. Zij genoot intens van de momenten waarop ze bezoek kreeg van haar zussen of neven en nichten.

Dit zijn haar woorden: “Dank aan allen, die goed voor me zijn geweest. Alle zusters, mijn zussen en familie, het personeel van “Huize D’Alzon” voor alle zorg aan mij besteed. Veel heb ik aan u allen te danken”.